Achtergrond: zo zit de Audi A5 Sportback in elkaar
Posted on 30. Jul, 2009 by Niels van der Weiden in Achtergrond
Als een nieuwe auto is afgerond, gaat de kwaliteitsafdeling ermee aan de slag. Audi biedt een kijkje in de keuken bij de laatste loodjes van de A5 Sportback.
Het zijn kleine dingen waar je nooit bij stilstaat in een auto, maar als je het interieur in een bepaalde kleur bestelt, dan moet ook alles diezelfde kleur hebben. En dat is niet makkelijk: alleen een deurpaneel bestaat al uit meerdere delen die uit ander materiaal zijn vervaardigd. Anette Ludwig, die bij Audi de bekledingsstoffen en interieurmaterialen coördineert, heeft naar eigen zeggen vijf maanden nodig om alles op elkaar afgestemd te krijgen. ‘Voor de productie begint, zijn we al in overleg met onze toeleveranciers. Wij geven op wat we willen hebben, en zij sturen ons een proefmonster. Dat proces herhaalt zich net zolang tot we tevreden zijn.’ De afdeling waar Anette werkt, heeft een speciale kamer die verschillende soorten licht nabootst. ‘Sommige materialen weerkaatsen het licht anders door hun structuur. Zoiets valt bijvoorbeeld niet op in daglicht, maar bijvoorbeeld wel in het kunstlicht van de showroom.’
Kunststof interieurdelen mogen niet van kleur verschillen
Schots en scheef afgehangen carrosseriedelen zijn geen toonbeeld van kwaliteit. Om scheve kieren en naden te voorkomen, wordt van elk nieuw model een Meisterbock gemaakt: een Meccano-achtige constructie waarop de carrosserie wordt gespannen. De gegevens daarvan neemt Audi vervolgens mee in de productie. De afwijkingen worden tot op de tiende millimeter nauwkeurig bijgehouden.
Afwijkingen in carrosserienaden, al scheelt het weinig, zijn taboe
Als je je Audi eenmaal hebt, is het ook wel fijn als hij mooi blijft. De gebruikte materialen in het interieur krijgen het doorlopend te verduren. Neem de bekleding van de voorruitstijl: pak die met vieze handen aan, en je ziet het resultaat eeuwig. Audi past daarom een coating toe die vuil en water afstoot. Viezigheid die er toch op blijft liggen, kun je vervolgens makkelijk met een doekje afnemen. De ‘pianolak’, die Audi gebruikt als afwerking voor bijvoorbeeld het dashboard, is zo krasvast dat je er alleen met grof geweld en geschut beschadigingen op kunt maken; de aluminium details als de dakrails zijn met een speciaal procedé beschermd tegen aanslag door zon en regen.
Aluminium sierdelen krijgen het zwaar te verduren door zon en regen
Het leer dat bijvoorbeeld op de stoelen wordt gebruikt, haalt Audi van dichtbij, namelijk uit het zuiden van Duitsland; daar is het gebruik van prikkeldraad als landafscheiding niet zo in zwang, en dat scheelt verwondingen en dus beschadigingen op het leer. De huiden zijn afkomstig van mannelijke runderen, omdat hun huid vaak van betere kwaliteit is dan die van koeien. Op een huid zelf is echter ook weer het nodige af te dingen, zegt Claudia Lischke van de leerafdeling. ‘We delen een huid op in drie secties. De buitenste rand is van de minste kwaliteit, die gebruiken we niet. Huid die direct op de rug van een rund zit, is juist zeer goed en stevig. Ook de huid direct daaromheen is goed bruikbaar. We nemen de beste kwaliteit leer voor de delen van een stoel die het meest te verduren hebben, zoals de zijkant van de rugleuning aan de instapzijde.’
Leer is een lastig materiaal om goed te krijgen. In de A5 Sportback debuteert overigens een heel nieuw soort leer
Als alles in elkaar zit, komt er nog een afdeling aan te pas die zichzelf het ‘piep- en kraakteam’ noemt. Nomen est omen: zij halen de laatste rammeltjes uit de auto, zodat er nog wat afgestemd kan worden met de toeleveranciers. Eckhard Peithmann is de chef van de afdeling, en krijgt zijn input onder andere via testrijders en ook klanten. ‘We kregen bij de vernieuwde A6 te horen van onze testrijder dat er iets rammelde bij het dashboard, maar dat het geluid verdween als de motor eenmaal warm was geworden. Een raadsel, tot we erachter kwamen dat het alleen optrad bij vorst; regenwater bleef namelijk staan in de afdekkap onder de ruitenwissers, dat vervolgens bevroor. We krijgen ook nog wel eens verontrustende verhalen die uiteindelijk niet aan de auto liggen: een tijdje terug nog van iemand die een rammelende christoffel aan zijn binnenspiegel had hangen.’
De martelbaan is een van de manieren om ongewenste rammeltjes boven water te krijgen
Peithmann en zijn team sporen vaak heel kleine ergernissen op, zoals een radiostekker die hoorbaar tegen het kunststof van het dashboard bengelt. Oplossing: een dik viltje om de kabel. Als we vragen of Audi’s boekhouder geen genoeg krijgt van alle euro’s die zulke grappen extra kosten, haalt Peithmann zijn schouders op. ‘Dan kost het maar extra. Liever dat dan dat het een klant kost.’
Laatste reacties