Test: Abarth 500C en Punto Evo
Posted on 21. Jun, 2010 by Wouter Vastenhout in Tests
Twee nieuwe Abarths. Welke biedt de meeste fun?
Abarth presenteerde de 500C en de Punto Evo op Fiats testcircuit nabij het Italiaanse gehucht Balocco. We konden dus onze gang gaan zonder rekening te hoeven houden met de Carabinieri, snelheidsbeperkingen, verkeerslichten en andere weggebruikers – met uitzondering van collega-journalisten dan. Omdat de 500C er zo lekker ‘dik’ en flamboyant uitziet, stapten we eerst in deze Abarth.
Naar wens spuit Abarth de 500C in twee kleuren.
De semi-cabriolet Fiat 500C – waarop Abarth zijn 500C baseert – is vooral bedoeld om relaxed te cruisen, bijvoorbeeld langs het strand. Daar heb je de 103 kW van de Abarth-versie helemaal niet voor nodig. De Abarth 500C lijkt dus misschien op het eerste gezicht een wat overbodige auto. Als je juist power wilt, is er immers ook een Abarth 500 zonder stoffen roldak. Aan de andere kant: Audi biedt zijn S5 ook als cabriolet aan, dus waar hebben we het over. Daarbij komt dat 60 procent van de cabriokopers een vrouw is (aldus Abarth) en Abarth wil die groep met de 500C een passend aanbod doen.
De Abarth 500C staat op lichtmetalen 16-inchwielen, een maatje groter kan uiteraard ook, maar kost extra.
Snoeihard
In het interieur van de Abarth 500C zoek je tevergeefs naar een versnellingshendel. Het Italiaanse krachtpatsertje is uitgerust met een gerobotiseerde handbak met zes verzetten. Die kun je zelf laten schakelen of bedienen middels flippers achter het stuur. Beide mogelijkheden werken prima, maar toch geven we de voorkeur aan een traditionele handbak. Tijdens het overschakelen houdt de 500C merkbaar even in. Wel kun je met de 500C snoeihard de bocht door, van onderstuur is nauwelijks sprake. Het standaard Torque Transfer Control – TTC – dat het glijden over de voorwielen tegen moet gaan, doet zijn werk dus naar behoren.
Het interieur kennen we grotendeels al van de Fiat 500, leuke vondst is de turbodrukmeter links van het stuur (dat overigens alleen in de hoogte verstelbaar is)
Abarth rust de 500C uit met een 1,4-liter turbobenzinemotor. In de sportstand bedraagt het maximumkoppel 206 Nm dat al bij 2.000 toeren per minuut beschikbaar is. Dat merk je, de 500C reageert fel wanneer het gaspedaal wordt ingedrukt. Uit de dubbele uitlaat komt een lekker sportief, diep gorgelend geluid. Dat hoor je vooral als je achter de auto staat, jammer genoeg niet als je achter het stuur zit, zelfs niet met het dak open. Als topsnelheid geeft Abarth 205 km/uur op. In 8,1 seconden zit de Abarth 500C op 100 km/uur. Leuke vondst is de analoge turbodrukmeter die als het ware op het instrumentarium is geplakt, links van het stuur. Hij zit daar niet heel goed in het zicht, maar dat mag de pret niet drukken, het staat wel lekker racy.
“Uit de dubbele uitlaat komt een lekker sportief, diep gorgelend geluid”
Goedkoper en krachtiger dan de 500C: de Abarth Punto Evo.
Boel geld
Abarth verlangt voor de 500C 3.000 euro meer dan voor de Punto Evo. Een boel geld, zeker als je bedenkt dat de Punto Evo ook nog eens krachtiger is (120 kW en 250 Nm). Daarbij is zijn 1,4-liter turbobenzinemotor veel moderner door de toepassing van Fiats befaamde MultiAir-techniek. Dat resulteert in een lager gemiddeld brandstofverbruik in vergelijking tot de kleinere 500C – 6,0 tegenover 6,5 liter per 100 km. Ook voelt de Punto Evo volwassener aan dan de 500C en is hij vanbinnen ruimer dus praktischer. Bovendien rijdt de auto comfortabeler dan de Abarth 500C die door zijn kortere wielbasis wat meer over de weg stuitert. Kortom: je moet wel heel erg weg zijn van het uiterlijk en het roldak van de 500C om de Punto Evo links te laten liggen. De topsnelheid van de Punto Evo bedraagt 213 km/uur. Om de 100 km/uur te bereiken, kost de Punto Evo 0,2 seconde minder dan de 500C.
Abarth monteert onder de Punto Evo standaard lichtmetalen 17-inchwielen.
Kan je met de 500C al hard de bocht door, in de Punto Evo kun je daar nog een schepje bovenop doen. Je zit minder hoog dan in de 500C en gaat daardoor automatisch wat sneller het circuit over, het voelt allemaal wat vanzelfsprekender. Abarth rust de Punto Evo gelukkig wel uit met een handmatig te bedienen versnellingsbak. Die past veel beter bij het sportieve karakter van de auto dan een gerobotiseerd exemplaar. De bak schakelt goed met een toefje weerstand.
“Abarth heeft duidelijk werk gemaakt van het interieur”
Ook voor de Punto Evo geldt: achter het stuur hoor je niet veel van de sportieve sound. Je ziet echter wel dat je in een ultrasportief wagentje rijdt, want Abarth heeft duidelijk werk gemaakt van het interieur. We zien fel geel/rode stiknaden in de leren bekleding, een turbodrukmeter (digitaal dit keer) en oranje sfeerverlichting bij het dashboardkastje. Verder rust Abarth de Punto Evo uit met aluminium sportpedalen, een schakelaar waarmee je de sportstand activeert – en daarmee het weggedrag verandert – en een aan de onderzijde afgeplat sportstuurtje. De sportstoelen zouden voor het mooie wat meer zijdelingse steun mogen geven, iets wat overigens ook opgaat voor de 500C.
500C of Punto Evo?
Snelle jongens
Beide Abarths schromen zich niet voor hun power. Koelsleuven, diffuser, dubbele uitlaat, de nodige spoilers, ‘dikke’ wielen en overal waar je kijkt het prachtige logo van Abarth, dit zijn duidelijk snelle jongens. Voor wie dat wil, spuit Abarth de 500C in twee kleuren, zoals het zwart/wit op de foto’s, maar bijvoorbeeld ook in twee tinten grijs. Daarmee is wat ons betreft de 500C met afstand de leukste Abarth om naar te kijken. Qua rijden geven we de voorkeur aan de Punto Evo. We kunnen dan ook niet wachten tot Abarth met een esseesse opvoerset voor de 500C komt. Dan zouden we zomaar voor de 500C kunnen gaan, want open rijden met mooi weer geeft toch wel een extra dimensie aan het rijplezier.
Lees ook:
- onze rijervaringen met de Fiat 500C, de basis van de Abarth 500C
- nog dikker: de Abarth 500 R3T
- we reden ook met het Franse alternatief voor de Abarth Punto Evo.
Laat uw reactie achter